Progi i bariery
Zasady budowania relacji administracji publicznej z biznesem, drogi wspólnej realizacji i promocji celów społecznych, kreowanie pozytywnego wizerunku obu środowisk wśród mieszkańców - to wyzwania, z którymi muszą się zmierzyć zarówno urzędnicy jak i przedsiębiorcy.
W ciągu 25 lat transformacji w Polsce powstał model demokratyczny, którego kolejnym etapem rozwoju będzie otwarcie się na otoczenie i organizacje zewnętrzne. Dlatego dziś administracja publiczna znajduje się w środku zmian. Istniejące stereotypy na temat administracji sprawiają, że łatwiej jest o niej myśleć w kategoriach instytucji mającej monopol na każde rozwiązanie i do tego nie zawsze w odpowiedni sposób wyrażającej swoje stanowisko w relacjach z partnerami. To dość przerysowany obraz tego jak funkcjonują urzędy, ale jest w nim ziarnko prawdy. Biznes jednak też nie jest wolny od stereotypowego wizerunku. Administracja postrzega zazwyczaj działalność przedsiębiorców jako zaprzeczenie interesu publicznego, nie dostrzegając związku między efektami działania firm, a dobrobytem społeczeństwa i wpływem na rozwój gospodarki.
Nieznajomość reguł wzajemnego działania- większość osób pracujących w polskich urzędach, nigdy nie pracowała w żadnej firmie, nie ma więc świadomości, jak decyzje administracji przekładają się na funkcjonowanie podmiotów gospodarczych i jakie w praktyce mają konsekwencje dla przedsiębiorców. Także biznes w wielu przypadkach nie ma świadomości uwarunkowań, jakim podlegają urzędnicy, dlatego niekiedy oczekuje się od nich zachowań lub działań wykraczających poza ich możliwości.
Zbyt mała świadomość urzędników na temat wpływu firm na rozwój gospodarczy miasta czy gminy jest - zdaniem przedsiębiorców - największym ograniczeniem we współpracy obu grup. Administracja z kolei wskazuje na nieznajomość wśród przedsiębiorców zasad funkcjonowania urzędów, których działania są wytyczone przepisami prawa. Wzajemna niechęć w podejmowaniu wspólnych projektów sprawia, że obie strony dysponują małą wiedzą na temat swoich problemów i ograniczeń. Dialog w tym przypadku jest możliwy, o ile ma charakter rzeczowy i merytoryczny, Sposób komunikacji zaś powinien być otwarty i oparty na wzajemnym zaufaniu.. To brak dobrej woli i gotowości do rozmów jest bowiem czynnikiem najbardziej ograniczającym budowę wspólnej platformy komunikacji.
Bożena Jasińska
Dyrektor biura Forum Gospodarczego