Aktualności z życia powiatu

Przyrzekamy rozwiązywać Twe zadanie

Czarnkowskie LO pożegnało odchodzących na emerytury profesorów, Alicję Jarosz i Marka Jaskulskiego.   Prócz tradycyjnych podziękowań były łzy wzruszenia, program artystyczny oraz  nieprzebrana ilość wiązanek kwiatów. Podziękowania za długoletnią pracę w imieniu Starosty Czarnkowsko Trzcianeckiego, złożyła Elżbieta Rybarczyk, członek Zarządu Powiatu i była uczennica kończących pracę pedagogów.

Moment odejścia na emeryturę jest zawsze wzruszający. Wrażenia są jednak szczególne, kiedy odbywa się to w szkole. Odchodzący na emerytury, czarnkowscy pedagodzy, wykształcili razem ponad pięć tysięcy uczniów i byli wychowawcami więcej niż pięciuset. Przytoczone przez dyrektora Żarczyńskiego, podczas uroczystości cyfry, wydają się być szokujące. A jednak, tyle osób przewinęło się, w całym okresie pracy dydaktycznej i pedagogicznej obojga   profesorów. W takim kontekście, podziękowania za pracę i wkład w edukację całego pokolenia  czarnkowskich licealistów, są szczególnie prawdziwe i szczere. Wyrazili je podczas pożegnania wszyscy zaproszeni goście; dyrektorzy szkoły, przedstawicielka Rady Rodziców oraz koleżanki i koledzy. Specjalne podziękowania złożyła reprezentująca Starostę Czarnkowsko Trzcianeckiego, Elżbieta Rybarczyk; jak się okazało, uczennica obojga bohaterów uroczystości.   Młodzież przygotowała specjalny program, w którym w zabawny sposób, zaprezentowano sylwetki nauczycieli oraz ich dokonania. Obyło się bez patetycznych laurek i odczytywanych z kartek przemówień. Z sali płynęły szczere, ciepłe słowa uznania; słowa podziękowań oraz życzenia na najbliższą przyszłość. Z największym wzruszeniem kończący pracę profesorowie, przyjmowali kwiaty od młodzieży. Kolejka licealistów wydłużała się z każdą chwilą, a obok pani Alicji i pana Marka, rosła przysłowiowa „góra” kolorowych wiązanek. Na koniec, padły wyśpiewane z Filipinkami, uczniowskie obietnice. „To jest nasze, Profesorze pożegnanie i niełatwo nam się rozstać, co tu kryć. Przyrzekamy rozwiązywać Twe zadanie, jak  uczciwie i mądrze żyć…” Słowa te, przez lata, były celem pracy i życia zasłużonych pedagogów. Życzymy zatem, abyście drodzy Profesorowie, odchodzili na zasłużone emerytury z przekonaniem i satysfakcją, że nauki te, nie poszły w przysłowiowy las.  Wasza uroczystość pokazała, że tak naprawdę jest i możecie być z siebie dumni, tak jak dumni są z Was, współpracownicy oraz licealiści.

Piotr Keil